Środki zapobiegawcze

Środki zapobiegawcze stosowane są podczas śledztwa, to znaczy do czasu procesu i wyroku, aby oskarżony nie uciekł i nie utrudnił śledztwa.

Środki zapobiegawcze określane są przez sąd razem z rozpoczęciem sprawy karnej i  mogą niejednokrotnie ulec zmianie podczas trwania śledztwa.

Według prawa, środki zapobiegawcze nie są obowiązkowe w każdym procesie karnym, lecz w rzeczywistości stosowane są zawsze. Pozwalają one wysłać do więzienia lub ograniczyć wolność człowieka, którego nawet  jeszcze nie uznano winnym, jak i wywrzeć psychiczny i fizyczny nacisk, pozbawić normalnej ochrony i tym samym zmusić do współpracy w śledztwie”, czyli przyznania się do winy. Co więcej, śledztwo w sprawie (a co za tym idzie, pozbawienie/ograniczenie wolności) może trwać nie jeden rok.

W Rosji stosuje się różnego rodzaju środki zapobiegawcze, wśród których w procesach politycznych najczęściej stosowane jest oświadczenie o pozostaniu w kraju.

Tymczasowe aresztowanie czyli przebywanie w areszcie śledczym, to najsurowszy środek zapobiegawczy. Zgodnie z prawem powinien być stosowana wtedy, gdy możliwa kara wynosi ponad 3 lata bądź nie istnieje możliwość zastosowania innego środka (na przykład, oskarżony nie posiada stałego miejsca zamieszkania w Rosji, jego tożsamość nie jest potwierdzona, ukrywał się przed śledczymi itp), ale w rzeczywistośći nie ma żadnych ograniczeń i często umieszcza się oskarżonych bez poważnych przyczyn. Czas spędzony w areszcie wlicza się do końcowego wyroku, ogłaszanego przez sąd. Śledczy, powołując się na prawo, często usprawiedliwia konieczność umieszczenia osoby w areszcie tym, że nie przebywa ona w miejscu zameldowania, posiada zagraniczny paszport, a także stwarza ryzyko kontynuowania przez nią „działalności przestępczej”, która może przejawiać się również w repostowaniu na portalach społecznościowych. Co więcej, sądy zwykle podchodzą do tego w sposób oficjalny, nie sprawdzają, czy potrzebne są tak surowe środki i  ignorują przekazywane przez adwokatów dokumenty, dotyczące uzyskania łagodniejszej kary: pozytywne opinie z miejsca pracy lub nauki, zaświadczenia o stanie zdrowia, liczba dzieci w rodzinie lub osób starszych, potrzebujących pomocy materialnej.

Areszty śledcze, w których przetrzymani są podejrzani, często są przepełnione, ludzie zostają pozbawieni opieki medycznej, jakość jedzenia także nie jest zadowalająca. Co więcej, w ich celach mogą  być umieszczane osoby, które będą wywierać na nich psychiczny nacisk lub próbować nieco więcej dowiedzieć się o sprawie lub „wspólnikach”.

Pobyt w areszcie jest regularnie przedłużany przez sąd. Najczęściej, jeśli oskarżony w czasie śledztwa przebywał w areszcie, zostaje skazany na odbywanie reszty kary w kolonii. W nielicznych przypadkach  osoba zostaje skazana na karę, którą odbyła już w areszcie lub otrzymuje wyrok w zawieszeniu – wtedy człowiek może wyjść na wolność po ogłoszeniu wyroku.

Areszt domowy – to taki rodzaj środka zapobiegawczego, przy którym podejrzany znajduje się w swoim domu, lecz jest mocno ograniczony w przemieszczaniu się i w kontaktach ze światem zewnętrznym. Karę odbywa się w miejscu zameldowania, które w Rosji często różni się od miejsca rzeczywistego przebywnia. Wyjście poza próg mieszkania jest zakazane lub bardzo ograniczone; podejrzany nie może kontaktować się z określonymi osobami, jak i korzystać z poczty, telefonu i Internetu. Co więcej, na nogę podejrzanego zakładana jest opaska, której nie można zdejmować, natomiast  w mieszkaniu montowane jest urządzenie, powiadamiające odpowiednie organy, jeśli opaska oddala się na określoną odległość.

Często podczas aresztu domowego, osoby stają się całkowicie wyizolowane od społeczeństwa, nie mogą również pracować, aby utrzymać siebie oraz swoje rodziny i krewni zmuszeni są znaleźć pieniędze na utrzymanie takich pracowitych utrzymanków”. Wyrok w formie aresztu domowego wlicza się w wysokość odbywanej kary, jednak mimo wszystko po areszcie domowym, oskarżony  często zostaje skazany na odbycie  rzeczywistej kary w kolonii.

Oświadczenie o pozostaniu w kraju i odpowiednim sprawowaniu – jeden z najłagodniejszych środków zapobiegawczych. W tym przypadku podejrzany składa zobowiązanie nie opuszczać swojego miejsca zamieszkania bez zgody kuratora, śledczego lub sądu; w wyznaczonym terminie stawić się w sądzie i w żaden sposób nie utrudniać sprawy karnej.

W Rosji osoby zobowiązane do pozostania w kraju często znajdują się pod nadzorem organów śledczych, ich urządzenia sa na podsłuchu. Pomimo tego, osoby te często udają się do innego kraju, by tam ubiegać się o azyl.

If you have found a spelling error, please, notify us by selecting that text and pressing Ctrl+Enter.